De dood is wel de grootste angstDaarvoor ben ik het bangstMaar die is nog ver wegIk ben nog klein en leef pas kortToch ligt de dood al op mijn bordDie lust ik niet en wil ik nietMaar mijn ouders bepalenHet dagelijks menuDe dood is er bij, continuIk eet met lange tandenBewaar het lekkerste hapjeVoor het

Open ogen, open armenEen sfeer waaraan jeJe kunt warmenWe voelen ons veiligMogen er zijnDe ander is ons heiligMag anders zijnConfrontatie met culturenBoeiend, botsend met gebarenZingend en springendVertellend verhalenSamen Een en van waardeDat geeft VROLIJKHEID. Op de basistraining in Burgum op 7 november 2015Verwoorde ik mijn ervaring in dichtvorm.Hierbij het gedichtje dat ik spontaan ter plekke

Ik hield van mijn familieWilde bij hen horenIk kon ze niet bekorenwas eenzaam en verlorenHoe kon dat toch gebeuren?Met goede ouderszeiden de buren, meestersen de juffenZij zagen de buitenkantDe hagel witte vitrageAchter het spiegelend glas.

Mijn moeder was bang voor gevoelensMijn vader liep er voor wegDe heftigheid van haar verlangenDeed hem vluchten in gezangen En psalmen van waarheid en rechtDat was waard om voor te levenLust van vleselijke aardWas zijn aandacht niet waard Moeder had dat zeker goed gedaanZij wilde het leven wel genietenMet de man die de hare wasMaar

Aan alle lieve KragtenDenk ik in gedachtenAan mijn kinderenEn zusters, broers… Zo ver van mij wantDelen was er niet bijIk wilde dat zo graagBlijf erin geloven Want in ieders hartIs liefde en verlangenNaar eenheid en begripWees niet bang Leef in die liefdeOpen de deuren van je hartLever je uit aan elkaarDan is er TROOST

Onuitsprekelijk is het WoordIk heb het zelf gehoordEn kan het niet vergetenDaarom schrijf ik Onuitsprekelijk opWelk geheim verbergt dit Woord?Ik zoek in ongehoorde zinnenRijg woorden aan elkaarOp zoek naar het Woord van WaarheidMaar waarheid is niet het WoordHetgeen ik heb gehoord isOnuitsprekelijk Ria, eeuwigheidszondag 2017

Verlangen te zijn in mijn gedachtenTe zien wat ik daar vermoedZo oneindig meer dan hierRuimte, lucht en ledigheid De aarde is zo aardsZo plat en benauwdOnwaarachtig spelSlechts materie Kortstondig leven in de tijdVan eeuwigheidDe dood is overalBeheerst het leven Maar niet de eeuwigheidNoch oneindigheidOnvergankelijke SchoonheidVolmaakte liefde Dat is wat leven heetEn hier ten dode isIk

Er is een land van louter vreugdeVoorheen van Johannes de HeerNu troont daar Douwe EgbertsHii schenkt u zoveel meer. Dat eens zo verre oord van ons verlangenIs ons nu zo nabijHet duister is vervangendoor Philips batterij Ziet toch hoe schoon, hoe stralendU leven worden kanAls u met nieuwe Reuze KrachtU vlekken wassen kan. Hier komt

Diep van binnen voel ik, zie ikErvaar en beleef ik wat mijnWaarheid is, mijn werkelijkheidZo treurig om wat gebeurde Buiten mijn wil toen ik een kind was.Het was erg, de eenzaamheidEn de angst onverdraaglijkDat was mijn verdienste Ik kon mezelf niet horenLaat staan verstaanNiets en niemand om te zienHoe moest ik toch bestaan? Raar kind